Problemen bij hoogbegaafdheid

Hoogbegaafden zijn mensen van vlees en bloed die zelf vaak niet eens beseffen dat zij hoogbegaafd zijn, maar wel tegen allerlei problemen aanlopen waar zij geen verklaring voor vinden. Enkele voorbeelden:

  • Sociaal gezien hebben hoogbegaafden meestal andere omgangsmethoden. Vaak is er een communicatieprobleem, ‘anderen begrijpen mij niet’, of ‘ik moet altijd alles drie keer uitleggen’ omdat anderen hun gedachtesprongen of snelle praten niet kunnen volgen. Dit leidt vaak tot vereenzaming en soms zelfs tot afsluiting van de buitenwereld. Binnen de hulpverlening of het onderwijs wordt er dan al snel gesproken over sociaal–emotionele problematiek of zelfs een achterstand of onvermogen. Gekke is dat zij daar als hoogbegaafden onder elkaar nauwelijks last van lijken te hebben. De problematiek ontstaat in interactie met niet-hoogbegaafden. Daarbij leggen zij zichzelf meestal hoge waarden en normen op met betrekking tot eerlijkheid, trouw en hulp aan anderen.
  • Het direct beantwoorden van  vragen is soms moeilijk omdat hoogbegaafden meestal even tijd nodig hebben om een antwoord te formuleren. Er gaan zoveel gedachten door hun hoofd dat het niet makkelijk is daar direct de juiste uit te pikken. Regelmatig beginnen anderen dan alvast de zin voor ze af te maken of iemand anders neemt alvast het woord. Dit werkt erg demotiverend waardoor zij zich terugtrekken uit gesprekken of discussies.
    a
  • Hoogbegaafden maken gebruik van andere leertechnieken. Veel mensen zal het topdown leren bekend voorkomen (Het eerst de essentie willen weten en dan terugkijken hoe deze tot stand is gekomen). Veel hoogbegaafden leren associatief of leren vanuit beelddenken (Van de informatie eerst een beeld maken en dan opslaan.) Er zijn weinig opleidingsprogramma’s die rekening houden met deze andere vormen van leren.
    a
  • Een verhoogd percentage hoogbegaafden is dyslectisch en wordt daardoor onder hun niveau benaderd of zij krijgen er niet uit wat er in zit.
    a
  • Hoogbegaafden bezitten veel kwaliteiten die vaak niet tot uiting komen omdat zij nooit gestimuleerd zijn.
    a
  • Hoogbegaafden hebben meestal een apart soort humor. Vaak zien zij door het beeldenken iets letterlijk gebeuren als iets verteld wordt.
    a
  • De meeste hoogbegaafden hebben niets heb met sarcasme of cynisme. Zij hebben veel lol om onschuldige woordspelingen waar niemand bij beschadigd wordt.
    a
  • Hun hooggevoeligheid maakt dat zij heel veel dingen en omstandigheden intenser ervaren, gevoeliger zijn en heftiger reageren. Dat wordt lang niet altijd begrepen, ook niet door henzelf.
    a
  • Op school stellen ze vragen die worden afgedaan als ‘niet belangrijk’. Vaak stoppen zij dan maar met vragen.
    a
  • Hoogbegaafden zijn meestal erg fanatiek in het willen winnen van spelletjes, wat uitgelegd wordt als niet tegen hun verlies kunnen. Vaak heeft het meer te maken met hun perfectionisme en de wil om iets tot een goed einde te brengen. Als ze verliezen hebben ze het niet goed genoeg gedaan. Ze zijn vaak erg streng voor zichzelf.
    a
  • Hoogbegaafden hebben vaak een ongewoon groot doorzettingsvermogen, zijn zeer actief en lijken onstuitbaar. Veel anderen worden er al moe van als ze er naar kijken of associëren het met Adhd. Maar dit doorzettingsvermogen hebben ze meestal alleen als ze bezig zijn met iets waarin ze geïnteresseerd zijn en niet zomaar onder alle omstandigheden. Hun onstuitbaarheid heeft te maken met een hoog energieniveau en niet zoals bij Adhd met een onvermogen om te concentreren en te focussen.
    a
  • Hoogbegaafden volgen zonder dat iemand het merkt vele cursussen of doen een fikse studie naast hun fulltime baan. Dat wordt vaak nauwelijks ‘gezien’ of gewaardeerd. Daar hebben zij net zo veel behoefte aan als ieder ander.
    a
  • Hoogbegaafden genieten van een pittige discussie en kunnen uren filosoferen over levensvraagstukken, liefst tot in de late uurtjes. De mogelijkheden tot het voeren van zo’n pittige discussie zijn vaak erg beperkt omdat zij voor veel mensen te diep gaan.
    a
  • Verkeerde diagnoses binnen de hulpverlening kunnen tot grote problemen leiden. Borderline, Adhd, Add,  PDD-NOS en andere meer psychiatrische aandoeningen worden niet zelden verkeerd gediagnosticeerd bij hoogbegaafden.

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. De problemen van hoogbegaafden kunnen hoog oplopen zonder dat iemand wat doet. Vaak zijn het perfectionistische binnenvetters die door ervaring wijs geworden geleerd hebben niet snel met hun problemen naar buiten te komen. Ze voelen zich machteloos en worden boos op de wereld.

Print Friendly, PDF & Email